Een preventiecampagne heeft een probleem dat andere films niet hebben: het onderwerp is verontrustend. Als je het over een beroerte hebt, loop je het risico dat je degene die je juist wilt waarschuwen, afschrikt. De film die we voor Pfizer hebben geproduceerd, kiest juist voor de tegenovergestelde aanpak. Veertig seconden lang zijn er geen ziekenhuizen, statistieken of angstige gezichten te zien. Alleen een grootvader en zijn kleinzoon die een papieren vliegtuigje vouwen.
Het idee: eerder een metafoor dan een bewijsvoering
De hele film draait om één voorwerp, een rood papieren vliegtuigje, en om één gebaar: dat van een man die zijn hand naar zijn borst brengt. Er wordt niets uitgelegd. Het is het slotbeeld dat de sleutel geeft: de vluchtbaan van het vliegtuigje tekent een hart, en de boodschap verschijnt: „Om het risico op een beroerte te verminderen, zorg voor het juiste ritme”.
Juist deze verschuiving maakt de film zo effectief. Door de hartslag via een beeld te benaderen in plaats van via medische terminologie, spreekt de campagne mensen aan die zich hier niet bij betrokken voelen. Ze roept geen angst op, maar zorgt ervoor dat je daar, aan die tafel, wilt blijven zitten.
De keuze voor de relatie tussen grootvader en kleinzoon doet de rest. We filmen geen patiënt, we filmen wat er te verliezen valt.
De opnames: één decor, twee acteurs, geen ruimte voor fouten
Een kind begeleiden
De film draait volledig om de overtuigende vertolking van de jongen en de chemie tussen de twee acteurs. Dat is het moeilijkste om op de set voor elkaar te krijgen. Een kind speelt een emotie niet op commando na, maar laat die zien als het zich op zijn gemak voelt. Dat vereist een aangepast opnametempo, weinig onderbrekingen en een klein team rond de tafel.
Bij dit soort films is de voorbereiding minder belangrijk dan geduld. We filmen meer, en houden vast wat authentiek is.
Natuurlijk licht en een unieke inrichting
Bijna alles speelt zich op dezelfde plek af: een tafel, een grote, lichte kamer, planten, een turquoise muur. Door deze keuze moet er variatie worden gecreëerd met behulp van verschillende camerastandpunten in plaats van door van locatie te wisselen. Close-ups van de gezichten, een totaalbeeld van de kamer, een bovenaanzicht van de handen die het papier vouwen.
Het natuurlijke licht dat door de ruimte valt, geeft de film zijn zachtheid, maar het verandert in de loop van de dag. Je moet het licht volgen, de opnames daarop afstemmen en vervolgens de verschillen tijdens de kleurcorrectie corrigeren, zodat de scène van shot tot shot consistent blijft.
De handeling, van dichtbij gefilmd
Het opvouwen van het vliegtuig wordt meerdere keren gefilmd, vanuit verschillende hoeken. Deze close-ups van handen zijn niet louter decoratief: ze geven het verstrijken van de tijd weer, dat gedeelde moment dat de film zijn emotionele lading geeft. Ze dienen ook bij de montage om scènes zonder dialoog aan elkaar te koppelen.
De eindbalans: de beperkingen van institutionele campagnes
Een voorlichtingsfilm eindigt zelden met alleen een logo. Hier moeten een boodschap, een webadres en de namen van Pfizer en zijn partners naast elkaar worden weergegeven. Deze dichtheid vormt een uitdaging voor de leesbaarheid: de boodschap moet lang genoeg op het scherm blijven staan om te kunnen worden gelezen, zonder de emotie te verstoren die net daarvoor is opgebouwd.
Aan zo’n montagefragment wordt net zo hard gewerkt als aan de rest van de film.
Waarom deze campagnes gebruikmaken van verhalen
Een boodschap op het gebied van volksgezondheid moet concurreren met alle andere zaken die de aandacht opeisen. Informatie alleen is niet meer voldoende om ervoor te zorgen dat de boodschap blijft hangen. Een verhaal daarentegen blijft hangen en wordt gedeeld, waardoor de campagne veel langer doorwerkt dan de periode waarin de advertentieruimte is ingekocht.
Daardoor is het ook mogelijk om één en dezelfde opname in verschillende formaten uit te brengen, van een speelfilm tot een korte film voor televisiezenders, zonder helemaal opnieuw te hoeven beginnen.
Wat dit project zegt over onze manier van werken
Een film als deze vraagt om terughoudendheid. Geen effecten, geen opsmuk, een treffende regie en een montage die ruimte laat om te ademen. Het vakmanschap valt niet op, en dat is precies de bedoeling.
Werken voor een adverteerder als Pfizer aan een onderwerp op het gebied van volksgezondheid vereist deze strikte aanpak: het merk behoudt de visie en de verantwoordelijkheid voor de boodschap, wij zorgen voor al het overige. Dat is wat we doen bij elke productie van reclame- en bedrijfsvideo’s. Bekijk onze andere projecten.
